Herb's Excellent Adventure

Herb’s is nooit weggeweest

Ook na dertien jaar heeft Herb’s nog veel zin er tegenaan te gaan

PURMEREND – ‘Hè, zijn jullie dan weer bij elkaar?’ De bandleden van Herb’s Excellent Adventure hebben het de afgelopen tijd vaak gehoord. De waarheid is dat de Purmerendse band nooit uit elkaar is geweest, en dat ze bovendien klaar is voor een nieuwe periode, met een nieuwe plaat en het liefst veel optredens. Morgenavond te beginnen in P3, samen met die andere Waterlandse band, Pulser.

,,En jij bent van…?”, vraagt gitarist Danny Rosendahl de verslaggever, waarop zanger Patrick Oxsener lachend toevoegt: ,,Alsof we elke dag geïnterviewd worden; ja hoor, de Volkskrant is al geweest.” De Herb’s-frontman zit ontspannen op de bank bij Rosendahl thuis, terwijl hij een van Rosendahls gitaren keurt. ,,Als je op die gitaar kan spelen, dan ben je een goeie”, zegt de gitarist, waarna Oxsener moeiteloos een paar akkoordjes oplepelt. ,,Nou, kijk eens aan, hij kan het.” Drummer Anton Leijdekker (38) laat dit interview aan zich voorbijgaan. De benjamin van de band, bassist Marco Strikkers, heeft wat busproblemen, en is daardoor wat later. Niet dat hij met de bus is, maar zijn auto komt maar niet langs al die trage bussen op de weg. ,,Hij klonk ongelooflijk chagrijnig”, zegt Oxsener onheilspellend, nadat hij zijn bassist aan de lijn heeft gehad om te vragen waar deze blijft. Maar van chagrijnigheid is gelukkig niets te bespeuren als hij arriveert.

Boot gemist

De bandleden zijn allen druk geweest met hun gezinnetjes, maar hebben weer zin om er nog eens stevig tegenaan te gaan. ,,We krijgen wel eens van mensen te horen: hè, zijn jullie weer bij elkaar? Maar we zijn niet uit elkaar geweest”, zegt Oxsener. ,,Hoogstens stond de band even op een wat lager pitje.” En daarom geeft de band nu nieuwe tekens van leven, onder andere door een drie nummers tellende demo genaamd ‘The Demual – EP’. Te beluisteren op de Hyves en My space-pagina van de band. Inderdaad, ‘Herb’s’ heeft het internet helemaal gevonden. ,,Maar eerlijk gezegd heb ik het idee dat we de boot nét gemist hebben, net achter het net vissen”, zegt Strikkers. ,,Een tijdje terug was My Space opeens dé manier om door te breken, kijk naar The Arctic Monkeys. Maar nu probeert iedereen het op deze manier, zodat dat hele My Space één grote rotzooi van bands is geworden.” Ze kunnen er heel wat tijd mee vullen; het praten over manieren van je band promoten om proberen door te breken. Zo komt het gesprek op hun ‘promosmurf’ Sander Intveld, een superfanatieke fan die geheel uit zichzelf overal probeert de band aan de man te brengen; zo kan het zijn dat de demo van de band dinsdagmiddag was te beluisteren op KX Radio, de internetzender van Rob Stenders. Ook komt het gesprek op Radio 3, ‘waar elke dag stapels high rotation-cd’s binnenkomen, en daarnaast nog stapels demo’s met onbekend materiaal. ,,De kans dat je er gedraaid wordt is minimaal.”

1300 man

Maar op een gegeven moment vindt Strikkers het mooi. ,,We hebben het hier de hele tijd over promoten en doorbreken, maar daar gaat het me helemaal niet om. Het samenspelen, de lol, dat is voor mij het belangrijkst.” Hoewel daarbij gezegd moet dat Strikkers het allemaal al eens heeft mee mogen maken; hij speelde in de begeleidingsband van Kirsten, een Haarlemse singer-songwriter die een kleine landelijke doorbraak forceerde. ,,Dat wil ik ook; ik wil ook spelen op fucking lowlands”, zegt Oxsener.

Het mooiste optreden tot nog toe vindt hij Appelpop 1999 [was ‘98] in Tiel. ,,De meeste mensen stonden voor het buitenpodium op hoofdact Tröckener Kecks te wachten. Wij speelden in een tent ernaast, toen het plotseling begon te regenen. Iedereen rende naar binnen, en zo stonden we opeens voor 1300 man. Fantastisch. We hebben er fans gemaakt, want toen we later nog een keer in Tiel optraden, zat het vol.”

Hokjesgeest

Herb’s bestaat al sinds 1994, toen het als ‘jamband’ begon. Oftewel: spelen maar en kijken wat voor nummers eruit voortkomen. Dat was af te luisteren aan hun eerste, naamloze cd. Vijf nummers van gemiddeld zo’n vijf minuten, vol met donkere sfeer en zware gitaarriffs. Composities die het meest doen denken aan Tool. Niet gek, want de bandleden zijn allen ‘ontzettend fan’ van deze Amerikaanse progressive metalband. Maar stop ze liever niet in zo’n hokje. ,,Ik heb zelfs wel eens gelezen dat wij intelligent grunge maken”, zegt Oxsener. ,,Oké, het zal wel. Mensen hebben blijkbaar altijd de behoefte je in een hokje stoppen, maar volgens mij zijn wij lastig te plaatsen.” Rosendahl: ,,Wij maken gewoon wat wij leuk vinden”, en Strikkers voegt toe: ,,Zonder mee te gaan met trends. Ik ken een band die eerst meeging met de grunge-rage. Toen daarna de Nu metal de trend werd, hadden ze opeens piercings en begonnen ze te rappen.” Dat wil Herb’s in ieder geval niet, maar om te zeggen dat zij zelf bij één muziekstijl blijven; zeker niet. Na de zware rockperiode oefende de band, vers in de luiers, vooral akoestisch. ,,Dat is ook leuk, dachten we, échte liedjes maken met een kop en een staart”, zegt Oxener. En zo ontstond Clean in 2003, dat een stuk toegankelijker klinkt dat het andere werk van Herb’s. Of om het simpel te stellen: van The Beatles tot Tool; Herb’s kan het, zonder dat het geforceerd aandoet.

En dat gaan ze ook live laten zien. Morgenavond spelen ze samen met Pulser in de kleine zaal van P3. Het is een mooie combinatie van twee regionale bands met beide een geluid dat respect afdwingt, professioneel klinkt een bovendien prima in het gehoor ligt. Het wordt hun tweede optreden in P3. ,,We oefenden er al, en een paar medewerkers raadden ons aan bij de programmeur. Die besloot ons te vragen, en zo speelden we opeens in P3. Blijkbaar zijn we bevallen.”

Ze spelen nieuwe nummers, maar ook het oudere, hardere werk en de lichtere nummers spelen ze nog graag. ,,Ik moet alleen nog even kijken welke nummers precies, en in welke volgorde. Qua sfeer moet het wel een beetje bij elkaar passen, maar dat gaat lukken.”

Xander de Rond

Gepubliceerd in Noordhollands Dagblad, afdeling Waterland, 15 maart 2007